มืดดำงำครอบล้วน ปรวนแปร สังคมเกิดบาดแผล แผ่กว้าง ชาวประชาหาสิ้นไร้ แลหนทาง ปล่อยชีวิตเคว้งคว้าง ด่างด้อยดวงกมล ผมเองอาจจะโชคดี ที่ได้มีโอกาส ได้ตอบแทนแผ่นดิน ที่ให้เราได้กิน ได้อยู่ ได้อาศัย และก็โชคดีที่เราได้อยู่ในแผ่นดินของในหลวงองค์ปัจจุบัน มีสมเด็จย่า มีพระสมเด็จพระนางเจ้าฯและพระบรมวงศ์ทุกๆพระองค์ ที่ทรงรักแผ่นดินและประชาชนของพระองค์ นั้นคือแรงใจที่ได้เห็น พระองค์ท่านทรงงานตลอดมา สิ่งที่เราจะตอบแทนแผ่นดินได้อาจมีหลายทาง แต่เราเลือกที่จะให้การศึกษาในถิ่นทุรกันดาร การศึกษาเป็นพื้นฐานของชีวิต ทำให้เรารู้จักชั่วดี มีคุณธรรม แต่นั้นคือพื้นฐานของชีวิต จะดีหรือเลว คงอยู่ที่เขาเป็นคนเลือก เมื่อเขารู้จักสิ่งที่ทำดีคืออะไร ชั่วคืออะไร เราได้โอกาสเข้าไปในสิ่งแวดล้อมกับชุมชนที่ด้อยโอกาสนั้น ยิ่งทำให้ผมตระหนักว่า สังคมที่เราอยู่นั้น กับสังคมที่เราได้มาสัมผัส มันแตกต่างกันมาก ไม่เคยมีอะไรที่พอดี ไม่ขาดก็เกิน สิ่งที่พวกเราอยากหยิบยื่นให้เขาได้ คงไม่ใช่เงินทอง เพราะพวกเราเองก็ไม่ได้ ได้ร่ำรวยอะไร ที่ทำไปคงเป็นด้วย ใจ ที่อยากเห็นพวกเขา พอมีอนาคตที่ดีได้บ้าง ในสังคมที่เปลี่ยนแปลตลอดเวลา สิ่งที่เราจะให้เขาได้ คือ การศึกษา เราถึงเน้นไปยังเยาวชน เด็กๆ ให้เขาได้มีการศึกษาที่ดี เด็กๆที่เรามาสัมผัส ส่วนใหญ่ ไม่สามารถ พูดไทยได้ เขียนไทยได้ ทั้งๆที่เขาอยู่ในแผ่นดิน ไทย ที่เรียกได้ว่า แผ่นดินบ้านเกิดหรือแผ่นดินแม่ เขาขาดสิทธิ ของเด็กพึ่งจะได้ ผมน้อยใจที่คนไทยไม่ค่อยได้เห็นความสำคัญ กับ คนไทยด้วยกัน ที่ด้อยโอกาส คนส่วนใหญ่เอาเงินไปทำบุญสร้างโบสถ สร้างวิหาร ครั้งละ หลายๆล้าน เพื่อจะได้มีชื่อตนติดอยู่ ในโบสถ ในวิหาร พระพุทธเจ้าไม่เคยสอนเราเช่นนั้น มันช่างน่าเศร้า คนดีนั้นทำไม่ยาก ของให้คุณยึดมั่นในพระธรรม คุณก็มีบุญ และเป็นคนดีได้แล้ว เพราะพวกเราไม่เคยพอ ได้แต่เบียดเบียน ทุกชีวิต วันเวลากลืนกินตัวเราเองจริงๆ เราจะเหลือวันเวลาอีกนานเท่าใด เมื่อไหล่พวกเราจะรู้จักคำว่าพอเสียที แต่นั้นคือ ความคิดของผม ที่มีความรู้สึก อยากจะระบายออกมา | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
เรื่องราว ครั้งเมื่อปี 2540 จุดเริ่มต้นของการออกค่ายอาสาพัฒนา จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมรู้จักตัวตน และเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเป็นมนุษย์มากขึ้น&... more
ทานตะวันใหม่
| |
 เต้นของชาวปากะญอ.MPG
 สัญชาติสำคัญกว่าเป็นมนุษย์ตรงไหน?สัญชาติสำคัญกว่าเป็นมนุษย์ตรงไหน?หอมเจ้าเอย...หอมกรุ่น ละมุนป่า ประดับประดา ระเด่นดง ระดาดดอย ผ่าวลมแล้ง ผ่านลมร้อน ผันริ้วรอย ผลิกลีบน้อย แย้มงดงาม ยามวสันต์เยือน บานเถิดเจ้า...ดอกไม้ป่า ผู้กล้าแกร่ง ภู่ผึ้งแมลง บินหยอกเย้า เสมอเสมือน... more | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 | Do you know ปุ่น?Become his contact | Who is on Multiply?Find your friends | Want to learn more?Take the Tour | Already a Member?Sign In |
|
